Antose

А по мне - "точка" где надо ...

Достойный кадр!

Здорово ..., столько разных тряпочек ... и все в тему ...

сегодня я хочу чтоб эти люди с красно белыми флагами убрались прочь

Что значит убрались прочь?
Бел-чырвона-былый - это наши национальные цвета ..., и каждый беларус, в котором живет любовь и уважение к своему народу и его истории, это знает и понимает ...
Уж, если очутились на чужбине, будьте терпимы к традициям тех, на чьей земле живёте ..., к тому же вас пока с Беларуси никто не гонит и не собирается ...
Да, и к чему тут Афганистан?

Перебор имеется - фото далеко не первой свежести, с дефектами ...

Неплохо, главное - всё в тему ... паучок, особенно ...

З вас яшчэ і лёгістыя крэпка сьмяюцца, бо напэўна пра Отто Скарцэні з СС "Дальвіц" -- пра якога, як вы сьцвяржаеце, нават ў архівах КДБ нічога знайсьці немагчыма (адкуль вы гэта ведаеце? - што там у тых архівах?) -- вам расказалі вашыя непісьменныя бабкі і дзядзькі. І гэткімі ляпсусамі скразіць уся вашая ўорд-стормінгавая дыярэя.

Дзякуй, за вашу літаратурную аценку, мабыць гэна й ёсць той ваш славуты моўны беларускі мэнталітэт.

Па-першае, факт службы Рагулі ў батальёне "Дальвіц", ня трэба шукаці ў нейкіх архівах, дастакова пачытаць самаго Рагулю й ягоных сяброў па СС. Яны ніколі гэнага не ўтойвалі, таму што - немагчыма.
Менавіта гэны факт я не вызначаў адносна нейкіх архіваў, тым больш нічога не сьцвяржаў адназначна, толькі увогуле й ніяк інакш.
Таму, паважаная Ірына, ня трэба хлусіць й перакручваць - неяк не сур'ёзна, нават сорамна за Вас ...
Па-другое, шматлікія архівы КДБ сёньня адкрыты. Сам ніколі там не бываў, але мае сябры, гісторыкі, карыстаюцца гэный магчымасцю даволе часта.

Адносна мовы, не Вам зараз аб нашае мове разважаці, бо мова, як й наш народзе жывуць й відазмяняюцца разам, й не ў Канадзе, а на Беларусі.
І героі Беларусі не ўцякалі й не ўцякаюць з Раздімы, а змагалісь й змагаюцца ТУТ!

Жаль, што Вы, такі творчы чалавек, на справе такая упёртая - самі сабе хлусіце й самі верыце ў гэную хлусню ....
Мабыць проста няма іньшага выйсця?
Хацеў толькі Вам дапамагчы, але відаць дарэмна ..., таму прашу прабачэньня ...

Але помніце, шаноўная пані - Рагулі й іньшыя здраднікі, бандзюкі й уцекачы "ня пройдуць" на нашае Бацькаўшчыне, якія б подзьвігі й добрыя справы яны самі сабе не прыпісвалі ў сваех мемурах ...
Надта ўсё ў нас, на Беларусі, відавочна й народзе не такі наіўны й дурны, як некаму здаецца з далечы.

Калі раптам надумаеце наведаць Навагародак, каб пісаць аб Рагулях - паведамляйце (antose_sapega@hotmail.com), дапамагу Вам быць найбольш аб'ектыўнай ...

Дзякуй, добрая жанчына, нажаль няма часу на жмудінскую ..., астатнія ведаю ...

Вашыя думкі аб нашае мове - гэна нейкі акадэмічны погляд пісьменніцы, не маючы пад сабаю ніякай жыццёвай грунтоўнасці.
Добра памятую, як на пачатку 90-х усякага роду "мовазнаўцы" спрабавабалі задушыць нашу вольную мову сваемі нормамі й сістэмамі – нават латініцу прапанавалі.
Дзякуй Богу, гэнага не здарылася, й сёньня кожны піша й мовіць, як яму больш падабаецца.
Таму беларускае мова такая цудоўная й непасрэдная, бо не мае ніякае жорсткае сістэмы. Так склалася гістарычна. І кожны наш род, сям'я, чалавек праз нашую мову мае магчымасць выразіць свае індывідуальнасць, самабытнасць, свой мясцовы й асабісты каларыт ..., пры тым без усялякага урону ў паразуменьні адзін аднаго.

Тое як пішаце Вы, вельмі нагадвае “наркомаўку” – так нас вучылі ў савецкае школе, блага я быў вельмі дрэнным вучнем па гэных дысцыплінах.
Родную мову вывучаў й вывучаю на практыце ў непасрэдным кантакте з нашым народам.
Таму, што б Вы не казалі, у гэным плане, я спакойны, як тая дохлая кабыла.

Вы напароліся на прафесіянала, прычым са спецыфічнымі здольнасьцямі. ...Ваш расейскі акцэнт скразіць наўсьцяж. Ай-ай-ай, няўжо вас у штаце не знайшлося аўтэнтычнага беларуса??

Калі, гэна так, вашыя “спецыфічныя здольнасці” – вельмі кепскія. Каму, як не мне ведаць пра свае паходжаньне й такім чынам - канстатаваць вашую поўную некампетэнтнасць.
Мацвеенка й Яечка, Лойка, Сапега, Лысакоўскія, Крішкевічі, Барбукі, Матецкія – вось фаміліі маех самых найбліжэйшых продкаў па бацьку й маці ..., усе, з абодзвюх бакоў, ў прошлым – “апалячаныя беларусы”.
Як бачыце, шаноўная пані, не пашанцавала Вам – рускім духам тут й не пахне ...
Хаця, на маю сціплую думку, трэба быць вельмі хворым на галаву, каб у наш час шукаці на Беларусі “чысціню крыві”.
Да, й спрабаваць па пісьму й памылкам вызначыць нацыянальную прыналежнасць челавека, які практычна ўвесь час піша па-расейску – глупства з глупстваў.
Як мінімум, трэба паслухаць гаворку – тут беларуса пазнаешь адразу, на якой бы мове ён не казаў.
Што тычыцца нейкага асобнага беларускага мэнталітэту, як у паводзінах, так й у мове – дык гэна казкі дзеля ёлупней. Народзе наш такі розны й шматаблічны, што нейкую адзіную мэнтальнасць вывесці можна толькі у межах яе паргэшнасці ...

Адносна вашых думак пра “агента расейскіх спецслужбаў”, дык вось ягоная фотка http://fotki.by/foto_show.php?foto_id=3994&foto_type=3 – па центру я з дрэўкам бел-чырвона-белага, на спецзаданьні ..., а гэная папка “БАСТА!” http://fotki.by/users/Antose/ – пра мае адносіны з уладай ...

Разумееце, Ірына, калі я нечша распавядаю аб Рагуле, то ведаю, што кажу й заўсёды гатовы адказваць за свае словы, таму што мае родзічы мелі к тым падзеям самае непасрэднае дачыненьне й я сам папытаў немала народу аб тых часінах.
Цікава, калі Вы спрабуеце абразіць мяне, як расейскага агента, на якія факты й падставы апіраецеся, альбо – проста вельмі хочацца, каб так было на самой справе?

Ага, расейкія ворганы шануюць памяць беларускіх партызан-незалежнікаў - Уладзіміра Шавеля, Івана Шанько, ды кіраўніка Беларускае Незалежніцкае Партыі - ксёнза Вінцэнта Гадлеўскага й генерала Міхася Вітушка ...

Нейкае глупства пішаце ..., мо проста абразіць пажадалі, ці гэна КДБ-манія, як з тым Рагуляю, якога нібыты шукалі па ўсяму свету, хаця чаго яго было шукаці ...
Адносна маёй "ламанай беларускай", дык верна - яна вельмі далёка ад вашае "літэратурнай", да й вывучаць яе пры Саветах не было з кім - адна настаўніца, мая старэнькая бабуля, атрымаўшая адукацыю у Кракове (Ягелонке), якая заўсёды казала: Наша мова, самая вольная мова ў свеце, як чуешь так й пішы ..., а ўсялякіх настаўнікаў, якія спрабуюць адзеці на яё ланцугі сваех нормаў - пасылай у дупу ...
Няўжо, Ірына, ніколі не заўважалі, што ў адзінае беларускае вёсцы кожная сям'я мовіць неяк па-рознаму? Мо ў гэным й ёсць - сутнасць беларуса?

Дзякуй, за ссылкі ..., але аб Рагуле й эскадроне там нічога цікавага й сурьёзнага, ніякіх фактаў ...
Мемуары - ўвогуле, жанр вельмі суб'ектыўны й, як правіла, да реальнае гісторыі мае надта малое дачыненьне.
А. Адамовіч са словаў маёй бабулі, якая таксама была ў акупацыі ў Менску - быў вельмі шчыры чалавек, за тое яго немцы не вельмі жалавалі й падазравалі ў сувязях з менскім падпольлем й дапамоге уцекачам з жыдоўскага гетта на Нямізе й Сухой.
Пра Кастуся Акулу нічога не ведаю, але ягоная вёска знаходзіцца блізка ад маёй усадзебкі - праз месяц другі папытаю мясцовых дзядоў й бабулек, можа хто й помніт гэнага чалавека, альбо нешта чуў - памяць ў народзе жыве вельмі доўга ...

Не, мілок, у нас з вамі розныя архівы, гісторыя й літаратура.

Памыляецеся. Гісторыя Беларусі - адзіная.
Вашыя архівы - гэна раманы й мемуары тых, хто рэальна не змагайся з бальшавізмам, служыў акупантам й уцёк разам з'імі на Захад, а потым пісаў кнігі сам пра сябе й свае "геройства".

Аднак многія беларусы, засталіся на сваёй Радзіме, бараня яё ад камунякаў й расейскае акупацыі да апошняга дыханьня ...
Вось гэна й ёсць сапраўдныя нацянальныя героі, прыклад наступным пакаленьням беларусаў ..., а не те ўцекачы-здарднікі, паліцаі й бандзюкі, якія схаваліся за кардонам з нарабаваным, як ваш Рагуля.

Не разумею, Ірына, навошта, Вам гэная хлусня?
Прыезжайце на Беларусь, калі жадаеце ведаць праўду, калі не баіцеся яё ...

Як прымітыўна. Калі не "па рагулеўскі", так адразу КДБ - тыповы бальшавіцкі падыход.
То што я казаў ў архівах КДБ няма, відаці Вы не прачлі другі сказ майго каментару: "Скажу Вам тое, што не знойдзеце ні ў якіх архівах КДБ."

Паважаная Ірына, мае факты - гэна вынікі шматгадовае даследчае працы, ў тым ліку, маех сяброў-гісторыкаў па тэме - "беларускае партызанкі".
Мае продкі, рэпрасаваныя бальшавікамі, родам з тых краёў й гісторыю Рагулі, які кінуў сваех вучняў з гімназіі, маладых хлопцаў -эскадронаўцаў, а сам са сваёй бабай, дзядькам Васілём (бурагмістрам Дзятлава) й нарабаваным, уцёк на Захад - я чуў з малалецтва.
Не ведаю, каб хтосьці са старажылаў Навагародку памянаў Барыса Рагулю добрым словам, больш за тое ніякіх лягендаў аб ягоным эскадроне не хадзіла, бо сам эскадрон ніколі, па-сапраўднаму, не ваяваў - ні з краснымі, ні з часткамі Арміі Краёвай, ні з фашыстамі.
Перш за тое, как пісаці гэную хлусню - лепей пачыталі бы самаго Рагулю, які піша толькі аб адной перамоге над партызанамі каля Карэлічаў ...
Аднак ні воднае ягонае слова аб гэным "сражэньні", дзе партызаны як бы страцілі аж каля 70 байцоў, а ў "рагулеўцаў" толькі трох лёгка параніла, не знайшлі свайго пацвярджэньня пры нашым апытаньні мясцовых жыхроў.
Па іх словах ніякага боя не было, бо выпадкова паспадкаўшыся й кульнуўшы друг па другу паверх галоў экадронаўцы й партызаны разышліся ў розных накірунках, бо з абодвых старон былі блізкія й родзічы ...
Зацвярджэньне Рагулі аб тым, што ягоны эскадрон бараніў мясцовае насельніцтва ад фашыстаў, таксама - поўнае хлусня. За час акупацыі на Наваградчыне толькі ад рук фашыстаў загінула блізу 45 тыс. мірных жыхароў!!!
Пры самім Рагуле у Навагародку й пад ім карнікі знішчалі жыдоў з мясцовага гетта, каталіцкіх святароў, манахінь й мірных жыхароў ...
Гэнае - ёсць гістарычныя факты.

Разумеце, Ірына, калі Вы сапраўды жадаеце нашае Беларусі росквіту й дабра, ня трэба шэльмаваці яё гісторыю, нельга з падонкаў й здраднікаў рабіць герояў.
Я разумею, што грошы, нарабаваныя на горе нашага народзе, на Захадзе зарабілі з Рагулі "віднага дзеяча" беларускае эміграцыі, "паважанага" челавека й мэцаната ..., але праўда заўседы застанецца з намі, штобы там Рагуля сам пра сябе не напісаў й не надрукаваў на уласныя сродкі.

Лепей прыезжайце, Ірына, да нас, на Наваградчыну, й самі правядзіце свае уласнае даследваньне. Як літэратару Вам гэнае справа будзе вельмі цікава - толькі не "пад заказ" на рагулеўскія грошы, а самастойна ...
Гледзячы на вашыя фотаработы й пачытаўшы вашыя творы - не ўяўляю сабе, што гістарычная хлусня можа ўжывацца разам з літэратарскім дарам й такім паразуменьнем прыгажосці ..., хаця матэріальная залежнасць робіць свае справу.

З павагай, Антосе.

P.S. Вось, на мой погляд цікавы матэриал на гэную тэму аб тых падзеях у навагародку ўвогуле http://www.sakharov-center.ru/asfcd/auth/auth_pages.xtmpl?Key=16614&page=74

Аднак, многае з таго, што я казаў тут - гэнае з'іх словаў, са слоў маех родных, якія таксама былі у акупацыі у Навагародку, Маладзечна, Вілейцы, Стаўбцах й Менску.

Барыс Ралуля й яму падобныя - гэна вырадкі ад нашага народу.
Менавіта яны са сваемі здрадамі й хлуснёю, зруйнавалі памяць тых, хто сапарўды ваяваў, як з бальшавікамі, так й з палякамі й фашыстамі ..., памяць сапраўдных герояў нашае нацыі - партызан-незалежнікаў: Уладзіміра Шавеля, Івана Шанько, легендарнага кіраўніка Беларускае Незалежніцкае Партыі - ксёнза Вінцэнта Гадлеўскага, якога у адрозненьні ад Барыса Рагулі катавалі,а потым расстралялі рагуліны хазяева.

Ганьба здрадніку Беларусі - Барысу Рагуле!

Навошта, Ірына, столькі хлусні?
Скажу Вам тое, што не знойдзеце ні ў якіх архівах КДБ.
Барыс Рагуля - сын дэпутат польскага сойму, служыў малодшым афіцэрам у польскім войске, знішчая беларускую культуру й наш народзе яшчэ "за польскім часам".
Потым ён здаўся немцам ..., аднак, калі камунякі вайшлі у Заходнюю Беларусь й ўзялі ўладу - Рагуля рабіў пабег з нямецкага палону й сам (!!!) прышоў да Саветаў, прапануючы свае паслугі чэкістам.
Але камунякі адказалі Рагуле ў даверу й арыштавалі яго, як нямецкага агента. Таму, калі ён збег з Валадаркі - адразу падаўся да фашыстаў ...
Працуючы на акупантаў, Рагуля хутка разбагацеў, як й яго родны дзядька - бургамістр Дзятлава.
Разжываліся Рагулі на рабаванне жыдоўскіх сем'яў, якіх знішчалі карнікі, беларускія й эстонскія паліцаі.
Таксама пры загадачных абставінах у Навагрудку й Дзятлава былі забіты й абрабаваны некалькі заможных шляхецкіх сямей, якія вярнуліся на Беларусь разам з германцамі. Падазрэньне у забойстве пала на Рагулей, але потым гэную справу акупаціонныя улады замялі ...

"Калі ён са сваім эскадронам у 1944 г. уваходзіў у Навагародак за сваёй дзяўчынай Любай, з якой сябраваў шчэ з маленства, – сустракаць яго выйшаў увесь горад. ...Маці толькі і пасьпела ськінуць на каня нейкае паліто й дзве лыжкі: “Божа, дзіця, у які сьвет ты за ім...”"

Такого ня можа быць, таму што эскадрон Рагулі ніколі не уваходзіў у Навагародак - бо ён там фарміраваўся з вучней мясцовых гымназістаў.
І прозвішча дзяўчыны Рагулі было не Люба, а Людміла Гутар з Вілейцы ...
Менавіта разам з ёю, сваем дзядькам й часткай навагародскага эксадрону Рагуля дзвінуйся з Замкавай гары на Захад на Няметчыну, цякаючы ад камунякаў.
Эскадрон яму быў патрэбны хіба толькі дзеля таго, каб бараніць дабро, нарабаванае ім й ягоным дзядькам (бурагмістрам) ад мясцовых бандзюкоў й партызан.
Як толькі Рагуля дабраўся да рэгулярных нямецкіх часцей, пад Баранавічамі, ягоны эскадрон быў расфарміраваны й раскіданы па розным адзелам Беларускае Самааховы.
Сам жа Ругуля са сваёй бабай й дзядькам дамовіўся за золата з камандзірам роты СС й пад ягонаю аховаю дзвінуўся па чыгунке у Германію, дзе потым працаваў у разведшколе.
Закончыў службу у фашістаў Рагуля ў чыне майора СС батальёну "Дальвіц" под кіраўніцтвам Отто Скарцэні ... , потым прадаўся камуняцкім саюзнікам, з'ехаў у ЗША й працавай у ЦРУ.

Нарабаванае золота забітых жыдоў й беларускіх эмігрантаў першае хвалі, вярнуўшыхся з германцамі на Беларусь, адкрыла Барысу Рагулі дарогу да адукацыі й бязбеднага жыцьця на чужой зямлі ...
Эскадронаўцы жа, гэныя маладыя навагародскія хлопцы, якіх кінуў Барыс Рагуля пад Баранавічамі, потым сражаліся з камунякамі на Беларусі, у Польшцы й саюзнікамі ў Чэхыі, некаторыя загінулі, іньшыя трапілі ў палон, былі інтэрніраваны й апынуліся ў ГУЛАГе.
Есць такія, якія й вярнуліся на Радзіму, але нажаль не дажылі да сёньняшніх дзён.
Аднак, многае з таго, што я казаў тут - гэнае з'іх словаў, са слоў маех родных, якія таксама былі у акупацыі у На...

Цікава - чаму так шмат чырвонага коляру?
Ці гэна выпадкова й не мае нейкага утоенага сэнсу?

Почему-то эта работа "зацепила".

Хоть я и чайник, но мне очень нравится.
Цветовая гамма, скорее общая тональность, соотвествует содержанию.
Реальная, очень гармоничная работа.
Даже решусь на рекомендацию.
Интересно, где такое местечко отыскали?

здорово ...

впечатляет. мастерство однако ...